Ulubione projekty
Twoja lista jest pusta
Dodano projekt
Usunięto projekt
Wentylacja grawitacyjna i mechaniczna
Wentylacja grawitacyjna
Jest to najbardziej rozpowszechniony i najtańszy sposób wymiany powietrza w budynku. Jego siłą napędową jest różnica temperatur wewnątrz i na zewnątrz budynku. Cieplejsze lżejsze powietrze gromadzi się pod sufitem i przez kanały wentylacyjne wydostaje się ponad dach. Powietrze zimne zaś dostaje się do wnętrza budynku przez nieszczelności okien i drzwi lub poprzez zainstalowane w tym celu nawiewniki.
Największą wadą wentylacji grawitacyjnej jest brak kontroli nad wymianą powietrza w pomieszczeniach oraz znaczne straty ciepła ponieważ z pomieszczeń usuwane jest wyłącznie powietrze ogrzane.
W miarę pojawiania się nowych technologii szczelnych ścian drzwi i okien nie najlepiej do tej pory wykonywana wentylacja grawitacyjna (np. zbyt ciasne nieocieplone kanały przelotowe) przestała spełniać swoje zadanie. Poza tym ten sposób wentylowania wymaga nieszczelności budynku (poprzez regulowane nawiewniki czy okna z funkcją rozszczelniania) co kłóci się z wymogami energooszczędności.
Szczelne nowoczesne okna termooszczędne trzeba montować albo wraz z regulowanymi nawiewnikami (bezpośrednio w oknie lub w ścianie zewnętrznej) albo z tzw. funkcją rozszczelniania (z okuciami pozwalającymi na niezupełne domknięcie okna).
Uzupełnieniem systemu wentylacji grawitacyjnej powinna być wentylacja wyciągowa. Wentylatory wyciągowe instaluje się przeważnie w kuchniach i łazienkach. Do kuchni najlepiej nadają się wyciągi nadkuchenne (okapy) połączone z kanałem wentylacyjnym. Wentylator wyciągowy umieszczony w łazience zapobiega nadmiernemu zawilgoceniu ścian i sprzętów. Może być włączany ręcznie lub automatycznie gdy wilgotność powietrza przekroczy określoną wartość np. 60%.
Wentylacja mechaniczna z odzyskiem ciepła
Polega na instalowaniu wentylatorów wywiewnych lub nawiewno-wywiewnych w przewodach wentylacyjnych. Mogą one działać w sposób ciągły lub okresowo podczas wzmożonej emisji zanieczyszczeń i wilgoci (tak działają np. okapy nadkuchenne).
Strumienie przekazują sobie ciepło ale się nie mieszają. Do wnętrza domu nie wracają więc zapachy kurz czy zanieczyszczenia. Latem rekuperator może pomagać obniżyć temperaturę w pomieszczeniach.
Wymienniki ciepła w rekuperatorach - w zależności od zastosowanego układu - mają różną wydajność:
- wymienniki krzyżowe zbudowane są z równolegle ułożonych płyt z tworzywa sztucznego lub aluminium między którymi przepływają strumienie powietrza nawiewanego i wywiewanego - ich sprawność ocenia się na 60%;
- wymienniki przeciwprądowe uznaje się za najbardziej wydajne (ok. 90%) zbudowane są podobnie jak krzyżowe ale strumienie powietrza mają w nich do pokonania dłuższą drogę;
- wymienniki obrotowe to wirujące bębny których sprawność dochodzi do 80%.
Czasem w rekuperatorach montuje się również grzałki choć nie są obowiązkowym elementem urządzenia. Jednak gdy temperatura na zewnątrz jest bardzo niska (poniżej -10°C) może się okazać że nawiewane do pomieszczeń powietrze nie ogrzeje się wystarczająco przez kontakt z powietrzem wywiewanym.
Jak twierdzą specjaliści spośród wszystkich systemów wentylacji najbardziej efektywnym są właśnie rekuperatory. Dzięki nim nie tylko oczyszczamy powietrze ale także odzyskujemy ciepło (nawet do 90% ciepła wytwarzanego przy gotowaniu praniu kąpieli).
Tekst pochodzi z poradnika "Jak budować"